Φως σε κάποιες από τις σκοτεινότερες πλευρές της πρόσφατης σουηδικής ιστορίας αποφάσισε να ρίξει το Εθνογραφικό Μουσείο της Στοκχόλμης, εγκαινιάζοντας μία νέα έκθεση με τίτλο «(Απ)Άνθρωπο» αφιερωμένη στην πρακτική επιστημόνων και ερευνητών των τελών του 19ου αι. να βεβηλώνουν συστηματικά τάφους, αφαιρώντας τις σορούς ιθαγενών.

Οι σοροί μεταφέρονταν από μακρινές περιοχές της Αυστραλίας, της Νέας Γουινέας και της Νότιας Αφρικής στη Σουηδία, όπου μελετούνταν και συγκρίνονταν με κρανία και οστά από άλλες φυλές.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτό της «Λευκής Αλεπούς», ενός Ινδιάνου Παονί, ο οποίος πέθανε από φυματίωση το 1875 στο Γκέτεμποργκ. Το σώμα του χρησιμοποιήθηκε από τους επιστήμονες, οι οποίοι αφαίρεσαν μέχρι και το δέρμα του προσώπου του, το οποίο είχε μάλιστα εκτεθεί και σε μουσείο! Τη δεκαετία του 1990, το δέρμα και τα οστά της «Λευκής Αλεπούς» επεστράφησαν στους απογόνους τους στις ΗΠΑ, ενώ η ενδυμασία του εκτίθεται τώρα στη συγκεκριμένη έκθεση.

Σύμφωνα με τον διευθυντή του μουσείου, τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει προσπάθειες να επιστραφούν και άλλα οστά, αλλά στη συλλογή του Εθνογραφικού Μουσείου παραμένουν ακόμη περίπου 800 σκελετοί, κυρίως ιθαγενών. Σύμφωνα με τον ίδιο, σκοπός της έκθεσης είναι να ευαισθητοποιήσει το κοινό σχετικά με τις αξίες που πρέπει να διέπουν παρόμοιες διαδικασίες ανθρωπολογικών μελετών.