Δώδεκα χρόνια μετά την τελευταία της παρουσία σε Μουντιάλ, η Χιλή εμφανίζεται και πάλι στη διεθνή ποδοσφαιρική σκηνή με μία εντελώς καινούρια ομάδα, που κέρδισε τις εντυπώσεις στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η «Λα Ρόχα» με...όπλο την επιθετική γραμμή της εξασφάλισε με σχετική άνεση το «εισιτήριο» για τα γήπεδα της Νοτίου Αφρικής, πραγματοποιώντας την καλύτερη της πορεία στον προκριματικό όμιλο της ζώνης της Νότιας Αμερικής (CONCACAF).

Η Χιλή θα συμμετάσχει για 8η φορά στην ιστορία της σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου, έχοντας ως παράδειγμα το σχετικά πρόσφατο παρελθόν. Πριν από 12 χρόνια, στο Μουντιάλ του 1998 στη Γαλλία, η «Λα Ρόχα» προκρίθηκε στη φάση των νοκ-άουτ αγώνων, κάτι που ελπίζει να πετύχει και το τωρινό σύνολο της εθνικής ομάδας της χώρας. Φυσικά, η μεγαλύτερη επιτυχία της Χιλής στο Παγκόσμιο Κύπελλο επιτεύχθηκε το 1962, μία πορεία, όμως, που αποτελεί ένα μεγάλο όνειρο για τους Χιλιανούς.

Στα γήπεδα της Νοτίου Αφρικής τη «Λα Ρόχα» θα οδηγήσει ο 54χρονος Αργεντινός, Μαρσέλο Μπίελσα, ο οποίος θεωρείται και ο υπεύθυνος για την αγωνιστική αναγέννηση της εθνικής ομάδας και φυσικά για την πρόκριση στο Μουντιάλ του 2010.

Στο ρόστερ της Χιλής ξεχωρίζουν τα ονόματα των Ματίας Φερνάντεζ, Ουμπέρτο Σουάζο και Αλέξις Σάντσεζ, ενώ στην αποστολή συμπεριλαμβάνεται και ο Πάμπλο Κοντρέρας του ΠΑΟΚ.

Ιστορία στη διοργάνωση
Η εθνική ομάδα της Χιλής έχει συμμετάσχει σε 7 τελικές φάσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου, αλλά μονο στις δύο διοργανώσεις κατάφερε να πάρει την πρόκριση από τους ομίλους. Την πρώτη φορά που βρέθηκε στη φάση των νοκ-άουτ αγώνων πραγματοποίησε και την καλυτέρη της πορεία στην κορυφαία ποδοσφαιική διοργάνωση.

Ήταν στο Μουντιάλ του 1962, που είχε φιλοξενήσει η ίδια, όταν πέτυχε τη μεγαλύτερη της επιτυχία στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Η Χιλή, τότε, έφτασε μέχρι και τα ημιτελικά της διοργάνωσης, αφού πρώτα απέκλεισε στους «8» τη Σοβιετική Ένωση με 2-1. Στους «4» γνώρισε την ήττα με 4-2 από τη Βραζιλία, η οποία μετέπειτα κατέκτησε και το βαρύτιμο τρόπαιο. Η «Λα Ρόχα» κατέλαβε εν τέλει την 3η θέση, καθώς νίκησε με 1-0 τη Γιουγκοσλαβία στον «μικρό τελικό».

Χρειάστηκε να πέρασουν 36 χρόνια από τότε για να βρεθεί και πάλι στους νοκ-άουτ αγώνες. Αυτό έγινε στην τελευταία της συμμετοχή στο Παγκόσμιο Κύπελλο, το 1998 στη Γαλλία. Σε εκείνη τη διοργάνωση, η Χιλή έφερε τρεις ισοπαλίες στον όμιλό της, με την Ιταλία (2-2), την Αυστρία (1-1) και το Καμερούν (1-1), με αποτέλεσμα να καταλάβει τη 2η θέση του γκρουπ και να πάρει την πρόκριση για τη φάση των νοκ-άουτ αγώνων. Στους «16» τέθηκε αντιμέτωπη με την Βραζιλία, από την οποία και ηττήθηκε με 4-1, γνωρίζοντας τον αποκλεισμό από τη διοργάνωση.

Στις άλλες πέντε συμμετοχές της σε τελικές φάσεις Παγκοσμίου Κυπέλλου (το 1930, το 1950,  το 1966, το 1974 και το 1982), η Χιλή αποχαιρέτησε τη διοργάνωση στη φάση των ομίλων.

Πως έφτασε στο Μουντιάλ
Η Χιλή εξέπληξε θετικά με την παρουσία της στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου στη ζώνης της Νότιας Αμερικής (CONCACAF), απ' όπου και προκρίθηκε εύκολα για το Μουντιάλ του 2010. Το συγκρότημα του Μαρσέλο Μπίελσα με συνολικά 10 νίκες, 3 ισοπαλίες και 5 ήττες έφτασε τους 33 βαθμούς και τερμάτισε στη 2η θέση του προκριματικού ομίλου, με ένα βαθμό λιγότερο από την πρώτη Βραζιλία.

Τα μεγάλα ατού της «Λα Ρόχα» στα προκριματικά ήταν η αποτελέσματική επίθεσή της και η αποφασιστικότητά της στα εκτός έδρας παιχνίδια. Πέτυχε συνολικά 32 γκολ, μόλις ένα λιγότερο από τη Βραζιλία, που είχε την καλύτερη επίθεση στη ζώνη της Νότιας Αμερικής, ενώ συνέλεξε περίπου τους μισούς βαθμούς της (16 β.) μακριά από το γήπεδό της.

Τα στοιχεία αυτά ήταν αρκετά για να πάρει το «εισιτήριο» για τα γήπεδα της Νοτίου Αφρικής, το οποίο εξασφάλισε και μαθηματικά με μία εμφατική εκτός έδρας νίκη με 4-2 επί της Κολομβίας, την προτελευταία αγωνιστική του ομίλου.

Πρώτος σκόρερ στα προκριματικα της Νότιας Αμερικής αναδείχθηκε ο 29χρονος Χιλιανός, Ουμπέρτο Σουάζο με 10 τέρματα, ενώ πίσω του με 9 γκολ έμεινε ο Βραζιλιάνος Λουίς Φαμπιάνο.

Προπονητής
Ο Μαρσέλο Μπίελσα θα βρεθεί για δεύτερη φορά στην προπονητική του καριέρα σε διοργάνωση Παγκοσμίου Κυπέλλου, ελπίζοντας σε μία καλύτερη πορεία σε σχέση με το Μουντιάλ του 2002, όταν ήταν προπονητής της εθνικής Αργεντινής.

Τότε ο Αργεντινός τεχνικός είχε αποτύχει να οδηγήσει την «μπιανκοσελέστε» στην πρόκριση από τους ομίλους. Ωστόσο, παρά την αποτυχία του σε εκείνη τη διοργάνωση, παρέμεινε μέχρι το 2004 στην τεχνική ηγεσία της εθνικής ομάδας της πατρίδας του. Υπό τις οδηγίες του, η Αργεντινή έφτασε μέχρι τον τελικό του Κόπα Αμέρικα το 2004, ενώ την ίδια χρονιά κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.

Τρία χρόνια αργότερα (το 2007) ο Μαρσέλο Μπίελσα ανέλαβε την εθνική ομάδα της Χιλής, καταφέρνοντας να την οδηγήσει στην πρόκριση για το Μουντιάλ του 2010 έπειτα από 12 χρόνια. Ασφαλώς, το επίτευγμα αυτό του πιστώνεται, όπως και η καλή αγωνιστική εικόνα της «Λα Ρόχα».

Ο 54χρονος τεχνικός ξεκίνησε την προπονητική του καριέρα του στην Αργεντινή και συγκεκριμένα στην Νιούελς Ολντ Μπόις (1990-1992), ενώ στη συνέχεια πέρασε από το πρωτάθλημα του Μεξικού, πριν επιστρέψει και πάλι στην πατρίδα του το 1997 για λογαριασμό της Βελέζ Σάρσφιλντ. Το 1998 βρέθηκε για λίγο στην Ευρώπη ως προπονητής της Εσπανιόλ, αλλά αποχώρησε γρήγορα, καθώς του προτάθηκε η θέση του ομοσπονδιακού τεχνικού στην εθνική Αργεντινής.

Ρόστερ

Τερματοφύλακες
Κλαούντιο Μπράβο (Σοσιεδάδ)
Μιγκελ Πίντο (Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε)
Λουϊς Μαρίν (Ουνιόν)

Αμυντικοί
Πάμπλο Κοντρέρας (ΠΑΟΚ)
Ισμαέλ Φουέντες (Ουνιβερσιδάδ Κατόλικα)
Μαουρίτσιο Ισλα (Ουντινέζε)
Γκάρι Μέντελ (Μπόκα Τζούνιορς)
Γκονζάλο Γιάρα (Γουέστ Μπρομ)
Βάλντο Πόνσε (Ουνιβερσιδάδ Κατόλικα)
Αρτούρο Βιντάλ (Λεβερκούζεν)

Μέσοι
Κάρλος Καρμόνα (Ρετζίνα)
Μάρκο Εστράδα (Ουνιβερσιδάδ ντε Τσίλε)
Ματίας Φερνάντεζ (Σπόρτινγκ Λισαβόνας)
Γκονζάλο Φιέρο (Φλαμένγκο)
Ροντρίγκο Μιλάρ (Κόλο Κόλο)
Ροντρίγκο Τέλο (Μπεσίκτας)
Χόρχε Βαλβίδια (Αλ Αϊν)

Επιθετικοί
Ζαν Μποσεζούρ (Αμέρικα)
Μαρκ Γκονζάλες (ΤΣΣΚΑ Μόσχας)
Φαμπιάν Ορεγιάνα (Χερέθ)
Εστεμπάν Παρέδες (Κόλο Κόλο)
Αλέξις Σάντσεζ (Ουντινέζε)
Ουμπέρτο Σουάζο (Σαραγόσα)