Η απογοήτευση για τον πρόωρο αποκλεισμό της εθνικής στο 16ο Μουντομπάσκετ μετατράπηκε πολύ γρήγορα σε προβληματισμό στο άκουσμα της είδησης πως ο αγώνας με την Ισπανία ήταν ο τελευταίος του Δημήτρη Διαμαντίδη με το εθνόσημο στο στήθος. Μία απόφαση που «πόνεσε» ακόμη περισσότερο και από την αποκαρδιωτική παρουσία της «επίσημης αγαπημένης» στα γήπεδα της Τουρκίας, καθώς σήμανε το τέλος εποχής της πιο επιτυχημένης εθνικής ομάδας των τελευταίων χρόνων.

Το κορυφαίο… γαλανόλευκο «διαμάντι» των τελευταίων ετών θα σταματήσει να λάμπει, κάνοντας ακόμη πιο δύσκολη την επόμενη ημέρα για το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα. Ο «Μήτσος» ήταν κάτι παραπάνω από παίκτης  «κλειδί» στην εντυπωσιακή πορεία της Ελλάδας τα τελευταία έξι χρόνια. Ήταν ο ηγέτης που όλοι ήθελαν να τον έχουν συμπαίκτη, καθώς ποτέ δεν έπαιρνε τη δόξα από τους συντρόφους του.

Ο βιονικός Δημήτρης Διαμαντίδης αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση. Όσο σεμνός είναι εκτός του παρκέ, άλλο τόσο αγωνιστικό θράσος και ποιότητα διαθέτει. Δούλεψε σκληρά για να πετύχει και δεν του χαρίστηκε απολύτως τίποτα.

Ο κορυφαίος κατά πολλούς Έλληνας μπασκετμπολίστας που εμφανίστηκε μετά τον Νίκο Γκάλη αγωνίστηκε για πρώτη φορά με την εθνική ομάδα στις 5 Σεπτεμβρίου του 2001 σε ένα φιλικό κόντρα στο Λίβανο. Από τότε έχει γράψει το όνομα του με «χρυσά γράμματα» σε μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του ελληνικού αθλητισμού. Ποιος θα ξεχάσει το τρίποντο στον ημιτελικό του Ευρωμπάσκετ του 2005 με τη Γαλλία; Ποιος Έλληνας θα σβήσει από τη μνήμη του την πληθωρική εμφάνιση του Διαμαντίδη στον ημιτελικό του Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας κόντρα στους Αμερικανούς; Ο Κρις Πολ σίγουρα όχι αφού ακόμη θυμάται την τάπα που έφαγε στον αιφνιδιασμό!

Με την Εθνική Ομάδα των Ανδρών είχε 118 συμμετοχές και συνολικά 734 πόντους. Ρεκόρ πόντων πέτυχε απέναντι στην Κροατία στο Ευρωμπάσκετ του 2007, όπου σημείωσε 23, ενώ οι τίτλοι με την ελληνική ομάδα μόνο λίγοι δεν θεωρούνται. Ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς Αγώνες το 2001, 7 φορές στην πρώτη θέση του τουρνουά Ακρόπολις (2002, 2003, 2005, 2006, 2007, 2008, 2010), 2 βραβεία πολυτιμότερου παίκτη στο Ακρόπολις (2005 και 2006), Χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 2005, πρώτος στις ασίστ της ίδια διοργάνωσης και μέλος της καλύτερης πεντάδας. Χρυσό μετάλλιο στο Stanković Continental Champions’ Cup, ασημένιο μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ της Ιαπωνίας και πρώτη θέση στο ΠροΟλυμπιακό τουρνουά του 2008.

Όσον αφορά την επόμενη ημέρα της «επίσημης αγαπημένης», η οποία επέστρεψε το πρωί της Κυριακής από την Τουρκία, το μόνο σίγουρο είναι πως οι παράγοντες της ομοσπονδίας έχουν αποδείξει στο παρελθόν πως μπορούν να βγάλουν την ομάδα από το αδιέξοδο. Ο Γιόνας Καζλάουσκας θεωρείται ήδη παρελθόν και αναζητείται ήδη η διάδοχη κατάσταση, η οποία αναμένεται να έχει ελληνικό όνομα.