Η πολιτική ρήξη ανάμεσα στον Ιταλό πρωθυπουργό Σίλβιο Μπερλουσκόνι και τον πρόεδρο της βουλής Τζανφράνκο Φίνι επισημοποιήθηκε με τη συνεδρίαση, την Πέμπτη βράδυ, του προεδρείου του κόμματος «Λαός της Ελευθερίας».
Οι τρεις στενότεροι συνεργάτες του Φίνι, Φάμπιο Γκρανάτο, Ίταλο Μποκίνο και Καρμέλο Μπριγκούλιο, παραπέμφθηκαν στο πειθαρχικό του κόμματος.
Όσο για τον πρόεδρο της βουλής, ο «Καβαλιέρε», δήλωσε ανοικτά ότι δεν τηρεί, πλέον, τις ίσες αποστάσεις και τον εγγυητικό ρόλο που επιβάλλει το αξίωμά του, και κατά συνέπεια, τίθεται θέμα αντικατάστασής του. Ωστόσο, σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στη Ρώμη ο Φίνι δήλωσε ότι δεν προτίθεται να εγκαταλείψει την προεδρία της Κάτω Βουλής και δεν παρατείται.
Ο Φίνι αρνήθηκε να υποχωρήσει στη διένεξή του με τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι και σημείωσε ότι οι υποστηρικτές του μπορεί να ψηφίζουν κατά της κυβέρνησης. Οι σύμμαχοί του στο κοινοβούλιο θα «υποστηρίζουν πιστά την κυβέρνηση κάθε φορά που θα δρα εντός του πλαισίου του εκλογικού προγράμματος, αλλά δεν θα διστάσουν να πολεμήσουν προτάσεις που είναι άδικες ή επιβλαβείς για το ευρύτερο συμφέρον», σημείωσε ο συνιδρυτής του κόμματος «Λαός της Ελευθερίας» του Καβαλιέρε.
Ο Τζανφράνκο Φίνι, στη συνεδρίαση της Πέμπτης, ετέθη εκτός κόμματος με πρόθεση του ίδιου του πρωθυπουργού να του αφαιρεθεί και το θεσμικό του αξίωμα. Έπειτα από 17 χρόνια κοινής πολιτικής πορείας, οι δρόμοι του πρώην νεοφασίστα Τζανφράνκο Φίνι και του μεγαλοκαναλάρχη, Σίλβιο Μπερλουσκόνι, χωρίζουν για να ακολουθήσει ο καθένας τον δικό του δρόμο.
Ο Ιταλός πρωθυπουργός, σε παρέμβασή του, την ερχόμενη Τρίτη, στη γερουσία της Ρώμης, αναμένεται να δηλώσει ότι η κυβέρνηση έχει τη δυνατότητα να συνεχίσει την πορεία της, αυτόνομα, χωρίς την προσφυγή σε πρόωρες εκλογές. Παρατηρητές, όμως, τονίζουν ότι κανείς, αυτή τη στιγμή, δεν μπορεί να εγγυηθεί κάτι τέτοιο.
Την ίδια ώρα, 32 βουλευτές που πρόσκεινται στον Φίνι υπέβαλαν την παραίτησή τους από το κόμμα του Σίλβιο Μπερλουσκόνι και ίδρυσαν τη δική τους ομάδα στο κοινοβούλιο, γεγονός που ενδέχεται να στερήσει από την κυβέρνηση την πλειοψηφία στο σώμα. Οι πρώην βουλευτές του «Λαού της Ελευθερίας», μεταξύ των οποίων και υπουργοί της κυβέρνησης, ανακοίνωσαν επισήμως ότι αποφάσισαν να ονομάσουν την ομάδα τους «Μέλλον και Ελευθερία για την Ιταλία».
Μέχρι σήμερα η κυβέρνηση του Μπερλουσκόνι διέθετε άνετη πλειοψηφία στην Κάτω Βουλή χάρη στους 271 βουλευτές του PDL, τους 59 της Λίγκας του Βορρά του Ουμπέρτο Μπόσι και άλλους 12 βουλευτές της κεντροδεξιάς. Η αντιπολίτευση διέθετε 269 έδρες, ενώ υπάρχουν και 19 ανεξάρτητοι βουλευτές που τάσσονται με τη μία ή με την άλλη πλευρά, αναλόγως των συνθηκών.
Ο Στέφανο Φόλι, της οικονομικής εφημερίδας «Sole 24 Οre», είχε προβλέψει νωρίτερα ότι με τις αποσκιρτήσεις των βουλευτών η κυβέρνηση ενδέχεται να χάσει την πλειοψηφία στην Κάτω Βουλή. Ωστόσο ιταλικά μέσα ενημέρωσης υποστηρίζουν ότι ο Καβαλιέρε έχει ήδη ξεκινήσει συνομιλίες για να εξασφαλίσει τις ψήφους των αναποφάσιστων βουλευτών.
Σε κάθε περίπτωση, ο Μπερλουσκόνι μπορεί να αντιμετωπίσει προβλήματα στην ψήφιση κρίσιμων νομοσχεδίων, όπως αυτό που αφορά τη μεταρρύθμιση της δικαιοσύνης, και να υποχρεωθεί να αναζητά διαρκώς συμμάχους μεταξύ των κεντρώων, ανεξάρτητων βουλευτών. Ακόμη δε και αν καταφέρει να διατηρήσει την αυτοδυναμία, δύσκολα ο Μπερλουσκόνι θα μπορέσει να εξαντλήσει τη νομοθετική περίοδο που ολοκληρώνεται κανονικά την άνοιξη του 2013. Δεν αποκλείεται, όπως τονίζει ο ιταλικός Τύπος, να αποφασισθεί πρόωρη προσφυγή στις κάλπες τον Δεκέμβριο ή και την ερχόμενη άνοιξη, με μια σειρά ζητήματα να παραμένουν ανοικτά.
Σε ό,τι αφορά την κεντροδεξιά πλειοψηφία, θα πρέπει να διευκρινιστεί, αν η Λίγκα του Βορρά θα δεχθεί να ολοκληρωθεί η κυβερνητική αυτή θητεία, χωρίς να έχει υιοθετηθεί το ομοσπονδιακό μοντέλο, που αποτελεί κύρια απαίτηση του κόμματος του Ουμπέρτο Μπόσι.
Η κεντροαριστερά (το «Δημοκρατικό Κόμμα», η «Ιταλία των Αξιών» του Ντι Πιέτρο, οι οικολόγοι και οι κομμουνιστές) θα πρέπει να αποφασίσουν πώς και αν θα συνεργασθούν μεταξύ τους και ποιος θα είναι ο υποψήφιος πρωθυπουργός.
Ο Τζανφράνκο Φίνι, αναμένεται, τώρα, να χαράξει τη νέα του πολιτική πορεία «για τη δημιουργία μίας νέας κεντροδεξιάς», όπως έχει τονίσει επανειλημμένα. Επιλέγοντας, αν επιθυμεί να συμμαχήσει με ένα από τα δύο μεγάλα πολιτικά στρατόπεδα ή αν προτιμά να πορευθεί αυτόνομα. Προς το παρόν, πάντως, θέλησε να καταστήσει σαφές, ότι δεν εννοεί, σε καμία περίπτωση, να παραιτηθεί από τη θέση του προέδρου της βουλής, αφού, όπως είπε, «ο Μπερλουσκόνι δεν έχει καμία δικαιοδοσία επί του θέματος».